Rekening houdend met de kosten van het passagieren in Rotterdam, kon ik me slechts een verblijf van ongeveer een maand veroorloven, alvorens ik genoodzaakt was op zoek te gaan naar een nieuw schip.
Wederom werd het een Noors schip, de "Toscana", een tanker van 35.000 ton, eigendom van rederij W. Wilhelmsen in Oslo.
Eenmaal aan boord hoorde ik dat er een gezegde was, dat luidt: ww, nothing to eat and plenty to do!
Dat moet echter ver voor mijn tijd geweest zijn, want ik had niets te klagen.
Ik maakte drie reizen naar de Perzische/Arabische Golf. Er werd geladen in Khorramschar,
Abadan en
Kharg Island in Iran, en Mina-al-Ahmadi in
Koeweit en
Umm Said in Qatar en gelost in Rotterdam in Holland en Wilhelmshaven in Duitsland.
Ik bezocht ook Baniyas in Syrië en
Tripoli in Libanon.
Een interessant gegeven om te vermelden over de "Toscana" is, dat een bemanning bestaande uit 45 man, gevormd werd door 31 verschillende nationaliteiten.
Ik monsterde in Wilhelmshaven af op 18 september 1962 en ging naar Denemarken om mijn ouders te bezoeken.